[et_pb_section fb_built=”1″ make_equal=”on” use_custom_gutter=”on” gutter_width=”2″ specialty=”on” _builder_version=”4.24.3″ _module_preset=”default” width=”100%” max_width=”100%” module_alignment=”center” inner_width=”90%” inner_max_width=”2222px” inner_module_alignment=”center” custom_margin=”0px||||false|false” custom_padding=”0px||||false|false” da_disable_devices=”off|off|off” global_colors_info=”{}” da_is_popup=”off” da_exit_intent=”off” da_has_close=”on” da_alt_close=”off” da_dark_close=”off” da_not_modal=”on” da_is_singular=”off” da_with_loader=”off” da_has_shadow=”on”][et_pb_column type=”3_4″ specialty_columns=”3″ _builder_version=”4.16″ custom_padding=”|||” global_colors_info=”{}” custom_padding__hover=”|||”][et_pb_row_inner custom_padding_last_edited=”on|phone” _builder_version=”4.24.3″ _module_preset=”default” module_alignment=”center” custom_padding=”|50px|4px||false|false” custom_padding_tablet=”|50px|4px||false|false” custom_padding_phone=”|0px|||false|false” border_color_all=”gcid-b1ace166-c11d-4c70-a679-55884e9ca298″ border_style_all=”dotted” border_width_right=”3px” border_color_right=”gcid-b1ace166-c11d-4c70-a679-55884e9ca298″ border_width_right_tablet=”3px” border_width_right_phone=”0px” border_width_right_last_edited=”on|desktop” collapsed=”off” global_colors_info=”{%22gcid-b1ace166-c11d-4c70-a679-55884e9ca298%22:%91%22border_color_all%22,%22border_color_right%22%93}”][et_pb_column_inner saved_specialty_column_type=”3_4″ _builder_version=”4.24.3″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text admin_label=”T\u00cdTULO NOTICIA” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” header_font=”Titulo Itaka-Escolapios|700|||||||” header_text_align=”center” header_text_color=”gcid-cca90ba6-297c-4d63-9e2c-8201011ef870″ header_font_size=”50px” custom_margin=”||20px||false|false” custom_margin_tablet=”||20px||false|false” custom_margin_phone=”||20px||false|false” custom_margin_last_edited=”on|desktop” hover_enabled=”0″ header_font_size_tablet=”55px” header_font_size_phone=”35px” header_font_size_last_edited=”on|phone” content_en_us=”<\/p>\n
” content_fr_fr=”<\/p>\n
” content_eu=”<\/p>\n
” content_ca=”<\/p>\n
” content_pt_br=”<\/p>\n
” global_colors_info=”{%22gcid-cca90ba6-297c-4d63-9e2c-8201011ef870%22:%91%22header_text_color%22%93}” sticky_enabled=”0″]<\/p>\n
[\/et_pb_text][et_pb_text admin_label=”Fecha noticia no tocar” _builder_version=”4.27.4″ _dynamic_attributes=”content” _module_preset=”default” text_font=”Titulo Itaka-Escolapios|700|||||||” text_text_color=”gcid-cca90ba6-297c-4d63-9e2c-8201011ef870″ text_font_size=”16px” text_orientation=”right” global_colors_info=”{%22gcid-cca90ba6-297c-4d63-9e2c-8201011ef870%22:%91%22text_text_color%22%93}”]@ET-DC@eyJkeW5hbWljIjp0cnVlLCJjb250ZW50IjoicG9zdF9kYXRlIiwic2V0dGluZ3MiOnsiYmVmb3JlIjoiIiwiYWZ0ZXIiOiIiLCJkYXRlX2Zvcm1hdCI6ImRlZmF1bHQiLCJjdXN0b21fZGF0ZV9mb3JtYXQiOiIifX0=@[\/et_pb_text][\/et_pb_column_inner][\/et_pb_row_inner][et_pb_row_inner _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” border_width_right=”3px” border_color_right=”gcid-b1ace166-c11d-4c70-a679-55884e9ca298″ border_style_right=”dotted” collapsed=”off” global_colors_info=”{%22gcid-b1ace166-c11d-4c70-a679-55884e9ca298%22:%91%22border_color_right%22%93}”][et_pb_column_inner saved_specialty_column_type=”3_4″ _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text admin_label=”CUERPO NOTICIA” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” text_font=”–et_global_body_font||||||||” text_font_size=”16px” width=”100%” module_alignment=”center” custom_padding=”|60px|||false|false” hover_enabled=”0″ text_font_size_tablet=”16px” text_font_size_phone=”16px” text_font_size_last_edited=”on|desktop” global_colors_info=”{}” sticky_enabled=”0″ content_en_us=”<\/p>\n
First of all, I would like to thank the many people who, in such a discreet way, have contributed\u2014whether in a decisive or more modest capacity\u2014to making these 25 years possible. I also extend my gratitude to Juan Alfonso, president of Itaka-Escolapios, the Executive Committee, and Igor, its Director, for organizing and preparing this gathering.<\/p>\n
This is a dream born of gratitude. Twenty-five years ago, Itaka-Escolapios was born from a very simple and prophetic intuition: to live the charism of Calasanz together<\/em>, <\/strong>Order and Fraternity, laywomen, laymen, and religious; people from many countries, cultures, and contexts.<\/p>\n It was not just an organizational structure; it was a new way of living the Piarist mission<\/strong>.<\/p>\n Today we celebrate that journey with gratitude, but an anniversary is not just about remembrance; above all, it serves to ask ourselves what we are called to be<\/strong>, how do we envision Itaka-Escolapios in 25 years?<\/strong><\/p>\n I\u2019ll share my dreams for 7 minutes\u2014I think I\u2019ll get through four\u2026<\/p>\n The Declaration, drafted on March 6, 2026, which we have been working on these past few days in San Pantaleo, says something very important: It is not enough to maintain (care for) what already exists. We must generate new Piarist life.<\/strong><\/p>\n That is why the first dream would be this: May Itaka-Escolapios increasingly become a generator of life.<\/strong><\/p>\n In 25 years, I dream of a network that gives birth to new Piarist presences; that launches<\/strong> projects in new peripheries; that creates<\/strong> vibrant Christian communities and that awakens<\/strong> religious and lay vocations.<\/strong><\/p>\n Itaka-Escolapios has never been just<\/em> a platform: It is a matrix of Piarist life<\/strong>, a place where mission generates community, and <\/strong>where community generates mission<\/strong>.<\/p>\n I also dream of a network that listens deeply to the Spirit and to reality<\/strong>, that discerns together where God is calling us<\/strong>. A network where we know how to listen to one another<\/strong>: religious and laypeople, communities and ministries, young people and adults.<\/p>\n Because when we listen together, the Spirit opens new paths<\/strong>. Then the mission ceases to be merely an activity and becomes Christian life that is born, grows, and multiplies<\/strong>.<\/p>\n If anything characterizes the Gospel, it is the place<\/em> where Jesus positions himself<\/strong>, always close to those who need him most. That is why I dream of an Itaka-Escolapios that is increasingly present on the peripheries<\/strong>: on the social peripheries, at the frontiers of education, in the places where children and youth are most vulnerable, where education can change the course of a life. Calasanz understood this with striking clarity.<\/p>\n In 25 years, I would like someone to be able to say: If you want to find Itaka-Escolapios, look where children need hope the most<\/em>. <\/strong>It will be there.<\/p>\n Today, Itaka-Escolapios is already<\/em> an<\/strong> international network; but in 25 years, I dream of something even more powerful<\/strong>. A network deeply interconnected across continents, cultures, and generations.<\/strong><\/p>\n A network where projects, resources, and dreams flow; where<\/strong> Africa, the Americas, Asia, and Europe enrich one another<\/strong>; where no one walks alone. Because when the mission is lived as a network, the charism becomes stronger, more creative, and more universal<\/strong>.<\/p>\n I also dream of a network that has the inner freedom to transform itself<\/strong>, a network capable of reading the signs of the times<\/strong> and of places<\/strong>, capable of continually asking itself: What is the Spirit asking of us? What is reality asking of us today? What do children and young people need today?<\/p>\n A network with agility, shared responsibility, and vision<\/strong>, not absorbed<\/em> in its structures, but open<\/strong> to rethinking itself<\/strong> to serve<\/strong> better. Because the center is not the network: As with Jesus and Calasanz, the center is the mission.<\/strong><\/p>\n And the mission is not ours<\/em> either<\/strong>. It is the Piarist charism<\/strong>, which the Church received through Saint Joseph Calasanz and which transcends us all. We are simply servants, bearers of that gift<\/strong>.<\/p>\n When education is lived this way, in communion and as a network, its capacity to transform the world is amplified.<\/strong><\/p>\n But perhaps the deepest dream is not strategic; it is spiritual<\/strong>.<\/p>\n In 25 years, I dream of an Itaka-Escolapios that continues to have the heart of the Gospel, a passion for children, missionary boldness, and the joy of fraternity.<\/strong><\/p>\n If in 25 years we still have that, everything else will follow<\/em><\/strong>.<\/p>\n Calasanz discovered that giving an opportunity, no matter how small, to children<\/strong>, girls, young people, and their families<\/strong>\u2026 transforms the world<\/strong>.<\/p>\n 25 years ago<\/strong>, Itaka-Escolapios was born to live out that mission together. In 25 years<\/strong>, I hope we can say that this small intuition became a GREAT NETWORK OF HOPE for many children and young people around the world<\/strong>, and that we continue to walk, humbly, in the same dream of Calasanz.<\/p>\n Carles Gil i Saguer, SchP<\/p>\n Father General<\/p>\n March 14, 2026<\/p>\n <\/p>\n ” content_fr_fr=”<\/p>\n Tout d’abord, je tiens \u00e0 remercier toutes ces personnes qui, avec tant de discr\u00e9tion, ont contribu\u00e9 de mani\u00e8re d\u00e9cisive ou plus modeste \u00e0 ces 25 ann\u00e9es, ainsi que Juan Alfonso, pr\u00e9sident d’Itaka-Escolapios, la Commission ex\u00e9cutive et Igor, son directeur, pour la pr\u00e9paration et l’organisation de cette rencontre.<\/p>\n C’est un r\u00eave qui na\u00eet de la gratitude. Il y a vingt-cinq ans, Itaka-Escolapios est n\u00e9 d’une intuition tr\u00e8s simple et tr\u00e8s proph\u00e9tique : vivre le charisme de Calasanz ensemble<\/em>, <\/strong>Ordre et Fraternit\u00e9, la\u00efques et religieux ; des personnes de nombreux pays, cultures et contextes.<\/p>\n Ce n’\u00e9tait pas seulement une structure organisationnelle, c’\u00e9tait une nouvelle fa\u00e7on de vivre la mission scolapienne<\/strong>.<\/p>\n Aujourd\u2019hui, nous c\u00e9l\u00e9brons ce cheminement avec gratitude, mais un anniversaire n\u2019est pas seulement un souvenir ; il sert avant tout \u00e0 nous demander ce que nous sommes appel\u00e9s \u00e0 \u00eatre<\/strong>, comment r\u00eavons-nous Itaka-Escolapios dans 25 ans ?<\/strong><\/p>\n Je partage mes r\u00eaves pendant 7 minutes, je crois qu\u2019il y en a quatre\u2026<\/p>\n La D\u00e9claration, r\u00e9dig\u00e9e le 6 mars 2026, sur laquelle nous avons travaill\u00e9 ces derniers jours \u00e0 San Pantaleo, dit quelque chose de tr\u00e8s important : il ne suffit pas de maintenir (de prendre soin) de ce qui existe d\u00e9j\u00e0. Il faut g\u00e9n\u00e9rer une nouvelle vie pialiste<\/strong>.<\/p>\n C\u2019est pourquoi le premier r\u00eave serait celui-ci : Que Itaka-Escolapios soit de plus en plus un g\u00e9n\u00e9rateur de vie.<\/strong><\/p>\n Dans 25 ans, je r\u00eave d\u2019un r\u00e9seau qui fasse na\u00eetre de nouvelles pr\u00e9sences piaristes ; qui ouvre<\/strong> des projets dans de nouvelles p\u00e9riph\u00e9ries ; qui cr\u00e9e<\/strong> des communaut\u00e9s chr\u00e9tiennes vivantes et qui \u00e9veille<\/strong> des vocations religieuses et la\u00efques.<\/strong><\/p>\n Itaka-Escolapios n\u2019a jamais \u00e9t\u00e9 seulement<\/em> une plateforme : c\u2019est une matrice de vie piariste<\/strong>, un lieu o\u00f9 la mission engendre la communaut\u00e9, et <\/strong>o\u00f9 la communaut\u00e9 engendre la mission<\/strong>.<\/p>\n Je r\u00eave aussi d\u2019un r\u00e9seau qui \u00e9coute profond\u00e9ment l\u2019Esprit et la r\u00e9alit\u00e9<\/strong>, qui discerne ensemble o\u00f9 Dieu nous appelle<\/strong>. Un r\u00e9seau o\u00f9 nous savons nous \u00e9couter<\/strong> : religieux et la\u00efcs, communaut\u00e9s et \u0153uvres, jeunes et adultes.<\/p>\n Car lorsque nous \u00e9coutons ensemble, l\u2019Esprit ouvre de nouveaux chemins<\/strong>. Alors la mission cesse d\u2019\u00eatre seulement une activit\u00e9 et devient une vie chr\u00e9tienne qui na\u00eet, grandit et se multiplie<\/strong>.<\/p>\n S\u2019il y a bien une chose qui caract\u00e9rise l\u2019\u00c9vangile, c\u2019est le lieu<\/em> o\u00f9 J\u00e9sus se situe<\/strong>, toujours pr\u00e8s de ceux qui en ont le plus besoin. C\u2019est pourquoi je r\u00eave d\u2019un Itaka-Escolapios de plus en plus clairement aux p\u00e9riph\u00e9ries<\/strong> : aux p\u00e9riph\u00e9ries sociales, aux fronti\u00e8res de l\u2019\u00e9ducation, l\u00e0 o\u00f9 l\u2019enfance et la jeunesse sont les plus vuln\u00e9rables, l\u00e0 o\u00f9 l\u2019\u00e9ducation peut changer le destin d\u2019une vie. Calasanz l\u2019avait compris avec une clart\u00e9 impressionnante.<\/p>\n Dans 25 ans, j\u2019aimerais que quelqu\u2019un puisse dire : Si tu veux trouver Itaka-Escolapios, cherche l\u00e0 o\u00f9 les enfants ont le plus besoin d\u2019espoir<\/em>. <\/strong>C\u2019est l\u00e0 qu\u2019il sera.<\/p>\n Aujourd\u2019hui, Itaka-Escolapios est d\u00e9j\u00e0<\/em> un<\/strong> r\u00e9seau international ; mais dans 25 ans, je r\u00eave de quelque chose d\u2019encore plus fort<\/strong>. Un r\u00e9seau profond\u00e9ment interconnect\u00e9 entre les continents, les cultures et les g\u00e9n\u00e9rations.<\/strong><\/p>\n Un r\u00e9seau o\u00f9 les projets, les ressources et les r\u00eaves circulent ; o\u00f9<\/strong> l\u2019Afrique, l\u2019Am\u00e9rique, l\u2019Asie et l\u2019Europe s\u2019enrichissent mutuellement<\/strong> ; o\u00f9 personne ne marche seul. Car lorsque la mission est v\u00e9cue en r\u00e9seau, le charisme devient plus fort, plus cr\u00e9atif et plus universel<\/strong>.<\/p>\n Je r\u00eave aussi d\u2019un r\u00e9seau qui ait la libert\u00e9 int\u00e9rieure de se transformer<\/strong>, un r\u00e9seau capable de lire les signes des temps<\/strong> et des lieux<\/strong>, capable de se demander sans cesse : Que nous demande l\u2019Esprit ? Que nous demande aujourd\u2019hui la r\u00e9alit\u00e9 ? De quoi ont besoin aujourd\u2019hui les enfants et les jeunes ?<\/p>\n Un r\u00e9seau dot\u00e9 d\u2019agilit\u00e9, de coresponsabilit\u00e9 et de vision<\/strong>, non pas repli\u00e9 sur lui-m\u00eame<\/em> dans ses structures, mais ouvert<\/strong> \u00e0 se repenser<\/strong> pour mieux servir<\/strong>. Car le centre n\u2019est pas le r\u00e9seau : comme chez J\u00e9sus, chez Calasanz, le centre, c\u2019est la mission.<\/strong><\/p>\n Et la mission n\u2019est pas non plus la n\u00f4tre<\/em><\/strong>. C\u2019est le charisme piariste<\/strong>, que l\u2019\u00c9glise a re\u00e7u par l\u2019interm\u00e9diaire de saint Joseph Calasanz et qui nous d\u00e9passe tous. Nous ne sommes que de simples serviteurs, porteurs de ce don<\/strong>.<\/p>\n Lorsque l\u2019\u00e9ducation est v\u00e9cue ainsi, en communion et en r\u00e9seau, sa capacit\u00e9 \u00e0 transformer le monde s\u2019amplifie.<\/strong><\/p>\n Mais peut-\u00eatre que le r\u00eave le plus profond n\u2019est pas strat\u00e9gique, il est spirituel<\/strong>.<\/p>\n Dans 25 ans, je r\u00eave d\u2019une Itaka-Escolapios qui continue d\u2019avoir le c\u0153ur de l\u2019\u00c9vangile, la passion pour les enfants, l\u2019audace missionnaire et la joie de la fraternit\u00e9.<\/strong><\/p>\n Si, dans 25 ans, nous conservons tout cela, tout le reste viendra<\/em><\/strong>.<\/p>\n Calasanz a d\u00e9couvert que donner une chance, aussi petite soit-elle, aux enfants<\/strong>, aux jeunes, \u00e0 leurs familles<\/strong>\u2026 transforme le monde<\/strong>.<\/p>\n Il y a 25 ans<\/strong>, Itaka-Escolapios a vu le jour pour vivre cette mission ensemble. Dans 25 ans<\/strong>, j\u2019esp\u00e8re que nous pourrons dire que cette petite intuition s\u2019est transform\u00e9e en un GRAND R\u00c9SEAU D\u2019ESPOIR pour de nombreux enfants et jeunes du monde entier<\/strong>, et que nous continuons \u00e0 marcher, humblement, dans le m\u00eame r\u00eave que Calasanz.<\/p>\n Carles Gil i Saguer, SchP<\/p>\n P\u00e8re G\u00e9n\u00e9ral<\/p>\n 14 mars 2026<\/p>\n <\/p>\n ” content_eu=”<\/p>\n Lehenik eta behin, eskerrak eman nahi dizkiegu hain modu diskretuan 25 urte horiek gehitzeko ekarpen erabakigarria edo errazagoa egin duten hainbat pertsonari, bai eta Itaka-Escolapioseko presidente Juan Alfonsori, Batzorde Betearazleari eta zuzendari Igorri ere.<\/p>\n Hau esker onetik sortutako ametsa da. Duela hogeita bost urte sortu zen Itaka-Eskolapioak, oso intuizio sinple eta profetiko gisa: Calasanz-en karisma elkarrekin bizitzea, Ordena eta Anaitasuna, laikoak, laikoak eta erlijiosoak; herrialde, kultura eta testuinguru askotako pertsonak.<\/p>\n Ez zen antolaketa-egitura bat bakarrik izan, eskolapia misioa bizitzeko modu berri bat izan zen.<\/p>\n Gaur esker onez ospatzen dugu bide hori, baina urteurren bat ez da memoria hutsa; batez ere, zer izatera deituak gauden galdetzeko balio du, nola amesten dugu Itaka-Eskolapioak 25 urte barru?<\/p>\n 7 minuturako ametsak partekatzen ditut, uste dut lau…<\/p>\n Horregatik, lehen ametsa hau litzateke: Itaka-Eskolapioak gero eta gehiago izatea bizi-sortzaile.<\/p>\n 25 urte barru, eskolapien presentzia berriak sortuko dituen sare batekin egiten dut amets; proiektuak zabalduko dituena periferia berrietan; kristau komunitate biziak sortuko dituena eta bokazio erlijioso eta laikoak piztuko dituena.<\/p>\n Itaka-Eskolapioak inoiz ez da plataforma bat bakarrik izan: Eskolapia bizitza matrize bat da, misioak komunitatea sortzen duen eta komunitateak misioa sortzen duen lekua.<\/p>\n Izpiritua eta errealitatea sakonki entzuten dituen sare bat ere amesten dut, Jainkoak nora deitzen gaituen elkarrekin erakusten duena. Elkar entzuten dakigun sarea: erlijiosoak eta laikoak, komunitateak eta obrak, gazteak eta helduak.<\/p>\n Elkarrekin entzuten dugunean, Espirituak bide berriak irekitzen dituelako. Orduan misioak jarduera izateari uzten dio eta jaio, hazi eta ugaldu egiten den kristau bizitza bihurtzen da.<\/p>\n 25 urte barru norbaitek esan ahal izatea gustatuko litzaidake: Itaka-Eskolapioak aurkitu nahi badituzu, bilatu non haurrek gehien itxaropena behar duten. Han egongo da.<\/p>\n Proiektuek, baliabideek eta ametsek zirkulatzen duten sarea; Afrikak, Amerikak, Asiak eta Europak elkar aberasten duten sarea; inor bakarrik ez dabilen sarea. Izan ere, misioa sarean bizitzen denean, karisma indartsuagoa, sortzaileagoa eta unibertsalagoa bihurtzen da.<\/p>\n Era berean, eraldatzeko barne-askatasuna duen sare bat amesten dut, denboren eta lekuen zeinuak irakurtzeko gai den sare bat, etengabe bere buruari galdetzeko gai dena: Zer eskatzen digu Espirituak? Zer eskatzen digu gaur errealitateak? Zer behar dute gaur egun haurrek eta gazteek?<\/p>\n Arintasuna, erantzunkidetasuna eta ikuspegia dituen sare bat, ez egituretan txertatua, baizik eta birpentsatzeko irekia, hobeto zerbitzatzeko. Zentroa ez delako sarea: Jesusen bezala, Calasanzen, zentroa misioa da.<\/p>\n Eta misioa ere ez da gurea. Eskolapio karisma da, Elizak San Jose Calasanzen bitartez jaso zuena eta guztiok gainditzen gaituena. Gu zerbitzariak gara, dohain horren eramaileak.<\/p>\n Hezkuntza horrela bizitzen denean, komunioan eta sarean, mundua eraldatzeko duen gaitasuna handitu egiten da.<\/p>\n 25 urte barru, Ebanjelioaren bihotza izaten jarraituko duen Itaka-Eskolapioekin egiten dut amets, haurrenganako grina, misiolari ausardia eta anaitasunaren poza. Calasanzek jakin zuen haurrei, gazteei, beren familiei… aukera txiki bat emateak mundua eraldatzen duela.<\/p>\n Duela 25 urte jaio zen Itaka-Eskolapioak misio hori elkarrekin bizitzeko. 25 urte barru, espero dut esatea intuizio txiki hori ITXAROPEN SARE HANDI bihurtu zela munduko haur eta gazte askorentzat, eta Calasanz-en amets berean jarraitzen dugula, apalki.<\/p>\n <\/p>\n Carles Gil i Saguer, SchP <\/p>\n ” content_ca=”<\/p>\n En primer lloc, un agra\u00efment a tantes persones que, de forma tan discreta, han contribu\u00eft de manera determinant o m\u00e9s senzilla per a sumar aquests 25 anys, aix\u00ed com per la preparaci\u00f3 i elaboraci\u00f3 d’aquesta trobada a Juan Alfonso, president d’Itaka-Escolapis, a la Comissi\u00f3 Executiva, i a Igor, el seu Director.<\/p>\n Aquest \u00e9s un somni que naix de la gratitud. Fa vint-i-cinc anys va n\u00e0ixer Itaka-Escolapis com una intu\u00efci\u00f3 molt senzilla i molt prof\u00e8tica: Viure el carisma de Calasanz junts, Ordre i Fraternitat, laiques, laics i religiosos; persones de molts pa\u00efsos, cultures i contextos.<\/p>\n No va anar nom\u00e9s una estructura organitzativa, va ser una forma nova de viure la missi\u00f3 escol\u00e0pia.<\/p>\n Avui celebrem aquest cam\u00ed amb gratitud, per\u00f2 un aniversari no \u00e9s nom\u00e9s mem\u00f2ria; serveix sobretot per a preguntar-nos qu\u00e8 estem cridats a ser, com somiem Itaka-Escolapis dins de 25 anys? 1. Somie una xarxa que genera vida escol\u00e0pia. Dins de 25 anys somie amb una xarxa que fa\u00e7a n\u00e0ixer noves presencies escol\u00e0pies; que \u00f2briga projectes en noves perif\u00e8ries; que cree comunitats cristianes vives i que desperte vocacions religioses i laicals. Somni tamb\u00e9 una xarxa que escolta profundament l’Esperit i a la realitat, que discerneix junts cap a on ens crida D\u00e9u. Una xarxa on sabem escoltar-nos: religiosos i laics, comunitats i obres, joves i adults. 2. Somie una xarxa que transforma i \u00e9s present en les perif\u00e8ries. 3. Somie una xarxa global capa\u00e7 de transformar-se per a servir millor Tamb\u00e9 somie una xarxa que tinga la llibertat interior per a transformar-se, una xarxa capa\u00e7 de llegir els signes dels temps i els llocs, capa\u00e7 de preguntar-se cont\u00ednuament: Qu\u00e8 ens est\u00e0 demanant l’Esperit? Qu\u00e8 ens est\u00e0 demanant avui la realitat? Qu\u00e8 necessiten avui els xiquets, les xiquetes i els joves?<\/p>\n Una xarxa amb agilitat, corresponsabilitat i visi\u00f3, no entotsolada en les seues estructures, sin\u00f3 oberta a repensar-se per a servir millor. Perqu\u00e8 el centre no \u00e9s la xarxa: Com en Jes\u00fas, en Calasanz, el centre \u00e9s la missi\u00f3.<\/p>\n I la missi\u00f3 tampoc \u00e9s nostra. \u00c9s el carisma escolapi, que l’Esgl\u00e9sia va rebre a trav\u00e9s de San Jos\u00e9 Calasanz i que ens supera a tots. Nosaltres som simplement servidors, portadors d’aquest do. 4. El somni m\u00e9s profund. Dins de 25 anys somie amb una Itaka-Escolapis que continue tenint el cor de l’Evangeli, la passi\u00f3 pels xiquets i les xiquetes, l’aud\u00e0cia missionera i l’alegria de la fraternitat. Calasanz va descobrir que donar una oportunitat, per xicoteta que siga, als xiquets, xiquetes, joves, les seues fam\u00edlies\u2026 transforma el m\u00f3n.<\/p>\n Fa 25 anys va n\u00e0ixer Itaka-Escolapis per a viure aquesta missi\u00f3 junts. Dins de 25 anys espere que puguem dir que aquesta xicoteta intu\u00efci\u00f3 es va convertir en una GRAN XARXA D’ESPERAN\u00c7A per a molts xiquets, xiquetes i joves del m\u00f3n, i que continuem caminant, humilment, en el mateix somni de Calasanz.<\/p>\n Carles Gil i Saguer, SchP ” content_pt_br=”<\/p>\n Em primeiro lugar, um agradecimento a tantas pessoas que, de forma t\u00e3o discreta, contribu\u00edram de maneira decisiva ou mais simples para que cheg\u00e1ssemos a estes 25 anos, bem como pela prepara\u00e7\u00e3o e organiza\u00e7\u00e3o deste encontro a Juan Alfonso, presidente do Itaka-Escolapios, \u00e0 Comiss\u00e3o Executiva e a Igor, seu diretor.<\/p>\n Este \u00e9 um sonho que nasce da gratid\u00e3o. H\u00e1 vinte e cinco anos, a Itaka-Escolapios surgiu como uma intui\u00e7\u00e3o muito simples e muito prof\u00e9tica: viver o carisma de Calasanz juntos<\/em>, <\/strong>Ordem e Fraternidade, leigas, leigos e religiosos; pessoas de muitos pa\u00edses, culturas e contextos.<\/p>\n N\u00e3o foi apenas uma estrutura organizativa, foi uma nova forma de viver a miss\u00e3o escol\u00e1pia<\/strong>.<\/p>\n Hoje celebramos esse caminho com gratid\u00e3o, mas um anivers\u00e1rio n\u00e3o \u00e9 apenas mem\u00f3ria; serve sobretudo para nos perguntarmos o que somos chamados a ser<\/strong>, como sonhamos com a Itaka-Escolapios daqui a 25 anos?<\/strong><\/p>\n Compartilho sonhos por 7 minutos, acho que d\u00e3o quatro\u2026<\/p>\n A Declara\u00e7\u00e3o, redigida em 6 de mar\u00e7o de 2026, na qual temos trabalhado nestes dias em San Pantaleo, diz algo muito importante: n\u00e3o basta manter (cuidar) do que j\u00e1 existe. \u00c9 preciso gerar nova vida escol\u00e1pica<\/strong>.<\/p>\n Por isso, o primeiro sonho seria este: Que Itaka-Escolapios seja cada vez mais um gerador de vida.<\/strong><\/p>\n Daqui a 25 anos, sonho com uma rede que d\u00ea origem a novas presen\u00e7as escol\u00e1picas; que abra<\/strong> projetos em novas periferias; que crie<\/strong> comunidades crist\u00e3s vivas e que desperte<\/strong> voca\u00e7\u00f5es religiosas e leigas.<\/strong><\/p>\n Itaka-Escolapios nunca foi apenas<\/em> uma plataforma: \u00e9 uma matriz de vida escol\u00e1pica<\/strong>, um lugar onde a miss\u00e3o gera comunidade, e <\/strong>onde a comunidade gera miss\u00e3o<\/strong>.<\/p>\n Sonho tamb\u00e9m com uma rede que escute profundamente o Esp\u00edrito e a realidade<\/strong>, que discernamos juntos para onde Deus nos chama<\/strong>. Uma rede onde saibamos nos ouvir<\/strong>: religiosos e leigos, comunidades e obras, jovens e adultos.<\/p>\n Porque quando escutamos juntos, o Esp\u00edrito abre novos caminhos<\/strong>. Ent\u00e3o a miss\u00e3o deixa de ser apenas atividade e se torna vida crist\u00e3 que nasce, cresce e se multiplica<\/strong>.<\/p>\n\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
<\/strong>2026ko martxoaren 6an idatzitako Adierazpenak, egun hauetan San Pantaleon lan egin dugunak, oso gauza garrantzitsua dio: Ez da nahikoa lehendik dagoena mantentzea (zaintzea). Eskolapia bizitza berria sortu behar da.<\/li>\n<\/ol>\n\n
Ebanjelioaren ezaugarri nagusia Jesus kokatzen den tokia da, beti gehien behar dutenengandik gertu. Horregatik amesten dut Itaka-Eskolapioak gero eta argiago periferietan: gizarte-periferietan, hezkuntza-mugetan, haurrak eta gazteak zaurgarriago bizi diren lekuetan, hezkuntzak bizitzaren patua alda dezakeen lekuetan. Calasanzek argi eta garbi ulertu zuen.<\/li>\n<\/ol>\n\n
<\/strong>Gaur egun, Itaka-Eskolapioak nazioarteko sarea da; baina 25 urte barru, amets are indartsuagoa egiten dut. Kontinente, kultura eta belaunaldien artean lotura sakona duen sarea.<\/li>\n<\/ol>\n\n
Baina agian ametsik sakonena ez da estrategikoa, espirituala da.<\/li>\n<\/ol>\n
25 urte barru hori izaten jarraitzen badugu, beste guztia etorriko da.<\/p>\n
<\/strong>Aita Jenerala
2026ko martxoaren 14a<\/p>\n
Compartisc somnis per a 7 minuts, crec que salen quatre\u2026<\/p>\n
La Declaraci\u00f3, redactada el 6 de mar\u00e7 de 2026, que hem treballat aquests dies en San Pantaleo diu una cosa molt important: No basta mantenir (cuidar) el que ja existeix. Cal generar nova vida escol\u00e0pia.
Per aix\u00f2 el primer somni seria aquest: Que Itaka-Escolapis siga cada vegada m\u00e9s un generador de vida.<\/p>\n
Itaka-Escolapis mai ha sigut nom\u00e9s una plataforma: \u00c9s una matriu de vida escol\u00e0pia, un lloc on la missi\u00f3 genera comunitat, i on la comunitat genera missi\u00f3.<\/p>\n
Perqu\u00e8 quan escoltem junts, l’Esperit obri camins nous. Llavors la missi\u00f3 deixa de ser nom\u00e9s activitat i es converteix en vida cristiana que naix, creix i es multiplica.<\/p>\n
Si alguna cosa caracteritza l’Evangeli \u00e9s el lloc on Jes\u00fas se situa, sempre prop dels qui m\u00e9s el necessiten. Per aix\u00f2 somie una Itaka-Escolapis cada vegada m\u00e9s clarament en les perif\u00e8ries: En les perif\u00e8ries socials, a les fronteres educatives, en els llocs on la inf\u00e0ncia i la joventut viuen m\u00e9s vulnerabilitat, all\u00ed on l’educaci\u00f3 pot canviar el dest\u00ed d’una vida. Calasanz ho va entendre amb una claredat impressionant.
Dins de 25 anys m’agradaria que alg\u00fa poguera dir: Si vols trobar a Itaka-Escolapis, cerca on els xiquets i les xiquetes m\u00e9s necessiten esperan\u00e7a. All\u00ed estar\u00e0.<\/p>\n
Avui Itaka-Escolapis ja \u00e9s una xarxa internacional; per\u00f2 dins de 25 anys somie una cosa encara m\u00e9s forta. Una xarxa profundament interconnectada entre continents, cultures i generacions.
Una xarxa on els projectes, els recursos i els somnis circulen; on \u00c0frica, Am\u00e8rica, \u00c0sia i Europa s’enriqueixen m\u00fatuament; on ning\u00fa camina nom\u00e9s. Perqu\u00e8 quan la missi\u00f3 es viu en xarxa, el carisma es fa m\u00e9s fort, m\u00e9s creatiu i m\u00e9s universal.<\/p>\n
Quan l’educaci\u00f3 es viu aix\u00ed, en comuni\u00f3 i en xarxa, la seua capacitat de transformar el m\u00f3n s’amplifica.<\/p>\n
Per\u00f2 potser el somni m\u00e9s profund no \u00e9s estrat\u00e8gic, \u00e9s espiritual.<\/p>\n
Si dins de 25 anys continuem tenint aix\u00f2, tota la resta vindr\u00e0.<\/p>\n
Pare General
14 de mar\u00e7 de 2026<\/p>\n\n
\n